Das Unheiliche: on (un)translatable (Das Unheiliche: Über das (Un)Übersetzbare),
Galeriie“Wechselstube”, Goethe-Institut Belgrad, 2017

 Exhibition Das Unheiliche: on (un)translatable is part of the project “The World According To Me” started 2010 and for the first time exhibited 2013 in Cultural Center Belgrade, Belgrade. Project was articulated as an installation, and now it comprises photographs and drawings as an “mobile archive” which represents itself.

 

Knez Mihailova 53/Knez Mihailova 53
Galerija FLU, Beograd, 2014

Knez Mihailova 53, Knez Mihailova 53 is project made for Fine Art Faculty Gallery, Belgrade. Installation made of of the machine made lace is in the middle of the Gallery stretched between two columns and it is same size as entrance portal. Thus, this entrance portal (door and window) is “translated” as lace made portal: they both become doubles. Being transparent, it is possible to see through it. Public space of the street and inside public space of the gallery is connected. Also, the project refers to Marko Stojanović private house designed by architect Konstantin Jovanović in 1889. Later on, this house inhabited the Fine Art Academy.

                                     

The World According To Me,
Kulturni centar Beograd, Beograd, 2013

Facts: Formally, Mariela Cvetic’s project The World According to Me is in a kind of fluid state. At this moment, it is in the process of being articulated as an installation comprising a scale model and photographs. The central part of the installation is a scale model of a dollhouse in real size, made of the usual scale model materials (cardboard and modeling paste), by hand, precisely, meticulously. The surfaces of its elements are painted and varnished or sandpapered, depending of their nature; however, all are the results of a painting procedure which, though rooted in illusionist painting, often (particularly on larger „furniture“ surfaces) evokes C. Greenberg’s qualification „oriented to flatness“… >>> >>> More. 

                                           

L’orangerie, Library at Faculty of Architecture
Belgrade, 2008

Re-enactment does not always have to be conscious decision and strategy of the author; sometimes artistic act or work are subsequently interpreted this way, in both cases history repeats itself, or: Life, once again. Re-enactment does not emphasizes, but promotes the occurrence or event in the history (of art) and gives itself the task to find meaning in it, because only the repetition creates differences in which meaning is produced. Cross-reenactment, not merely doubling: Hamlet, re-enactment of the king’s death in Hamlet, L’Orangerie Museum, re-enactment of Les Nymphéas in room 236, Hamlet’s clouds and Ofelia’s death in the water lilies …

 

Wonhlich
La Biennale di Venezia, 2008

Exhibition Pavilion of Republic of Serbia on 11th International Architecture Exhibition, Authors: Ljiljana Blagojević, Dragan Vasiljević Tomić, Vladimir Milenković, Mariela Cvetić and Tatjana Stratimirović     

                                 

                                         

Architecture contumacia, Gallery Remont (Gallery Remont)
Belgrade, 2005

Podizani iz ličnih pobuda, kompleksa i slabosti, uobraženih strahova, strasti ili tajnih hobija, zidovi su tokom istorije okruživali, a neki i danas okruzuju, “carstva” na ovom i drugim kontinentima: koliko ih okružuju da spreče da se u njih uđe, toliko i da se iz njih i ne izađe. Međutim, kroz/preko njih, pre ili kasnije, ipak se prolazi, u jednom kao i u drugom smeru, jer ne postoji zid koji neće biti srušen i koji jednog dana neće postati arheologija; samo žrtve u svojim neuspešnim pokušajima prelaska ostaju neizbrojane i zaboravljene. Ono što ponekad počinje kao četrdesetodnevno sanitetsko osmatranje putnika često traje vekovima – lazaret i svet van njega jedno su isto.

 

Catoptric Room, Library at Faculty of Architecture
Belgrade, 2003

Koncept, The Advancement of Learning – Kao čin romantičarskog solipsizma, čitanje najčešće rezultira ekspanzijom ličnosti: čitamo da bismo saznali nešto što ne znamo. Postoji i obrnut proces: čitati da bi se kondenzovala sopstvena ličnost. U oba slučaja, međutim, ideja da se konačno znanje o svetu može naći u knjigama opovrgava se pogledom u te iste knjige: ono što se o predmetu čita, samo su različite percepcije kulturnih perspektiva. Knjige uvek govore o drugim knjigama i svaka priča ispoveda već ispripovedanu priču. Biblioteka je katoprička soba iz koje nema izlaza, a čitaoci zajedno sa najboljim duhovima čovečanstva, začarani u njoj lutaju. Postupak, forma – Na primer, tačka presecanja romana Ernesta Hemingveja i Umberta Eka je u stihovima Džona Dona. To je način na koji su knjige međusobno vezane prologomenama kao malim alkama u lancu. Libri katenate i enkaustika. Upotrebiti motive tako da ispremeću ideje a ne da ih uteraju u red. A opet, Sumatra.

 

Real estate, Gallery Graphic Collective (Gallery Graficki kolektiv)
Belgrade, 2000

Niz radova predstavljen na ovoj izložbi započeo je kao komotna igra iscrtavanja oblika, konacno neuhvatljivih, a u funkciji da se zadrže na papiru, da ih se ima, tek zarad hedonizma, a u vremenu benignom i neograničenom. Period benignosti bio je, medjutim, pod izmenjenim okolnostima kojima se, individualno, može duže ili kraće odolevati, smenjen vremenom u kome su više ne samo motivi crteža, unapred zadati kao fragilni, čak himerički, već i crteži sami, kao i mesto njihovog nastajanja, postali nespokojni i nebezbedni. Jednom imobilizirani motivi postali su iznova ugroženi. U takvim složenim mešavinama osećanja i spoljnjih uticaja nastajali su crteži, na izvesan način kao biografski talog jednog vremena, sada translirani u prostor Galerije i ponudjeni gledaocu da učini napor i pronadje tačku gledišta crtača – tačku sa koje se gleda. Svaki rad je datiran i jedino je autoru poznato vreme njegovog nastanka.

 

The Kyrenia range-beyond the mirror, Installation in Hadjigeorgiakis street
Nicosia, Cyprus, 2000

Installation along street Hadjigeorgakis, Nicosia, Cyprus. Right side: photography of The Kyrenia range that devide the island on cypriot and turkish part, dimensions: 40 cm x 10 m. Left side: mirror that reflects the picture, making „visible“ the other side ,dimensions:10 cm x 10 m.

 

Objects, Gallery of Dom Omladine (Gallery Doma omladine)
Belgrade, 1997

Hamlet: Vidite li onaj oblak koji gotovo ima oblik kamile
Polonije: Bogami, zaista je nalik na kamilu.
Hamlet: Čini mi se da liči na lasicu.
Polonije: Leđa su mu kao u lasice.
Hamlet: Ili na kita
Polonije: Vrlo je sličan kitu.(1)
Nemoguće je u istom trenutku odrediti položaj i oblik oblaka(2).
Postoji bar jedan element pejzaža koga se ne može ( niti se sam može ) kontrolisati. Nebo(3) je
moguće registrovati fotografskom kamerom, moguća je i istina 24 puta u sekundi, ali to i dalje neće
imati veze sa onim što se zaista događa. Stalna promena koncentracije i boje, promena brzine
kretanja u pravcima x, y i z ose – sapliće svako optičko pomagalo, a svaki pokušaj da se priroda
objasni pomoću mera propada upravo zbog neba.
I mada od Luka Hauarda(4), bar za meteorologe, oblaci bilo na kojim geografskim širinama izgledaju isto,a njihov broj uvek konačan, istrajnom gledaocu svaki je oblak u svakom trenutku drugi oblik. Ono što se oku neposredno nudi tek je povod za pitanja:
Šta je ispred, a šta iza?
Kad je nebo belo na plavom, a kad plavo na belom?
Kao mesto koje samo pogled dotiče i za koje ruke nikad neće saznati ( jer je za oblak zauvek osujećena taktilnost), oblak postaje slobodna zona (nepoznata geografija – nema karta sa konstantno promenjivim granicama) dovoljno komotna da u sebe sve upiše, ali da u isto vreme pokrene rad sećanja i ponudi putovanja.
Međutim: dugo gledanje u rasplinute oblake ume splin da vrati gledaocu, a tuga što je izaziva efemerno može da potraje.
(1) Šekspir,V. Hamlet, prevod S.Pandurović
(2) Vidi : Hajzenberg, Verner: princip neodređenosti
(3) O važnosti neba u pejzažu Konstejbl ( John Constable) piše: It will be difficult to name a class of landscape in which the sky is not a key note, the standard of scale and the chief organ of sentiment. –Leslie.C.R.: Memoirs of The Life of John Constable, Phaidon Press Limited, 1995, str.73.
(4) Luke Howard, engleski meteorolog amater, 1803. izvršio klasifikaciju oblaka na ciruse,kumuluse istratuse. Oduševljen njegovim radom, Gete mu je posvetio ciklus pesama Howard Ehrengedachtnis

(M.C., tekst u katalogu, decembar 1997.)

Facebook
Facebook